باغات پيشبر بر اساس نحوه تكامل به دو گروه قابل تفكيك است گروه اول اراضي شيبدار و دامنه تپه ها كه شامل باغات سرتنوره و بالادست شيپر و باغات مشكو و بقالك مي­شود گروه دوم اراضي كم شيب و كشمون مي­شود. علت توسعه باغات در سرتنوره و به طور كلي گروه اول برمي­گردد به عامل نزديكي به منبع آبي و قنات و الا از لحاظ خاك كيفيت مناسبي ندارد به همين خاطر در اين اراضي با ايجاد سنگاجي (سكو و سنگ چين) زمين شيبدار به قطعات مسطح تبديل شده و در صورت نياز با تعويض و تقويت خاك شرايط مناسب براي كاشت گیاهان يكساله و چندساله و در نهايت درختان آلو و زرشك مهيا مي­گردد. اين گونه باغات كه زيباترين چشم­اندازهاي باغ در پيشبر محسوب مي­شود مي­توان در سرتنوره، باغون جوزي ، بقالك ، مشكو و به طوري كلي اراضي شيبدار منطقه مشاهده كرد و گروه دوم باغات كه به كشمون موسوم است شامل خد(خيد) و بند مي­شود در يك تكامل تدريجي فرضي براي اين اراضي كه عموما شيب كم و در دشت سيلابي رودخانه ها شكل مي­گيرد با آماده سازي بستر كاشت و ايجاد بند، جمع­آوري سيلاب و تقويت خاك آغاز مي­شود سپس بعد از سيل گيري و انباشت رسوبات  و آماده شدن زمين، كاشت گندم و جو و علوفه آغاز مي­شود و با بهبود بستر و ايجاد نهر­هاي بنام «چاره» شرایط لازم برای كشت درختچه زرشك و يا درختان آلو و  به همراه آن كشت سردرختي­ها در انتها و ابتدا انجام مي­شود. در سالهاي اوليه معمولاٌ در مرز چاره كاشت سيب زميني و صيفي و در پله با ايجاد كرت­هايي به كشت پياز ، گوجه فرنگي و سبزي اقدام مي­گردد. مراحل مختلف اين تكامل را مي­توان در محدوده شمال باغات پيشبر موسوم به اوشال مشاهده نمود اما اين شكل گيري محدود به اين قسمت نيست بلكه شامل تمام اراضي پست حاشيه رود مي­شود.